oglądamy telewizję bez limitu.
Pilota w ręku trzymamy
i skakanie po kanałach zaczynamy, Wpatrujemy się godzinami w bezsensowne programy,
a na posprzątanie pokoju czasu nie mamy.
Zamiast zjeść kolację
włączamy na animacje.
Żyjemy w świecie wirtualnym,
w świecie nie dokońca normalnym.
Zamiast potem długo żyć,
z bólu zaczynamy wyć.
Tego chcesz, bardzo prosze,
ale wkrótce położysz się na szpitalne nosze.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz